Leczenie kanałowe - na czym polega?

Leczenie kanałowe - na czym polega?

Żeby zrozumieć na czym polega leczenie kanałowe, ważne jest aby zrozumieć jak zbudowany jest ząb. Każdy ząb posiada koronę i korzeń/korzenie. Koroną nazywamy tę część zęba, która widoczna jest w jamie ustnej, z kolei korzenie zębów osadzone są w zębodołach w kości, która pokryta jest dziąsłem. Każdy ząb zbudowany jest również z kilku warstw - najbardziej wierzchnią warstwą korony jest szkliwo, pod szkliwem znajduje się zębina, natomiast pod zębiną mieści się miazga zęba. Miazga zęba to galaretowata tkanka wypełniająca komorę i kanały, które otoczone są zębiną. Miazga pełni niezwykle ważne funkcje - dzięki niej zęby żyją. W tkance tej znajdują się naczynie krwionośne, które dostarczają niezbędne składniki odżywiające ząb oraz komórki układu odpornościowego, które pomagają w obronie przed działaniem bakterii próchnicotwórczych. Miazga odpowiada również za unerwienie zęba i odczuwanie bólu, dlatego kiedy dojdzie do jej zakażenia odczuwamy tak silny ból. 

Kiedy wykonuje się leczenie kanałowe?

Ząb leczymy kanałowo, w sytuacjach kiedy miazga jest już tak “zepsuta”, że dentysta nie jest w stanie jej wyleczyć, ponieważ albo jest już ona martwa, albo jest w stanie nieodwracalnego zapalenia, które nieuchronnie będzie prowadzić do martwicy miazgi. Najczęstszą sytuacją prowadzącą do nieodwracalnego zapalenia miazgi bądź jej martwicy jest głęboka próchnica. Próchnica początkowo rozwija się w szkliwie, jednak nieleczona drąży w głąb zęba, szerząc się od szkliwa, przez zębinę. Kiedy próchnica znajduje się głęboko w zębinie, bakterie próchnicotwórcze coraz bardziej infekują miazgę, do takiego stopnia, że komórki układu odpornościowego nie są w stanie sobie poradzić. Próchnica może się szerzyć jeszcze dalej, bezpośrednio docierając do miazgi, wtedy tworzy się tak duży ubytek w koronie zęba, że miazga jest odsłonięta i całkowicie zainfekowana przez bakterie próchnicotwórcze - wtedy pewne jest, że miazga nie jest już do odratowania, a ząb należy przeleczyć kanałowo. W sytuacji, kiedy dentysta ma do czynienia z głęboką próchnicą, która nie odsłoniła miazgi, musi on przeprowadzić specjalne testy określające czy miazga jest w stanie zapalenia odwracalnego, czy nieodwracalnego, czy też jest już martwa. Istnieje wiele różnych, testów i badań, które jasno są w stanie określić, w jakim stanie jest miazga zęba oraz czy ząb jest żywy, czy też martwy. Najpopularniejszy z testów polega na ocenie reakcji zęba na zimno - dentysta dotyka ząb bardzo zimną kuleczką waty, schłodzoną chlorkiem etylu w sprayu.

Na czym polega leczenie kanałowe?

Leczenie kanałowe polega na całkowitym usunięciu zainfekowanej miazgi zęba, zarówno z komory, jak i kanałów znajdujących się w korzeniach zębów. Oznacza to, że każdy ząb po leczeniu kanałowym jest martwy, gdyż została z niego usunięta tkanka, która odpowiadała za ukrwienie i unerwienie zęba. Po usunięciu miazgi, kanały trzeba dokładnie przepłukać specjalnymi środkami, a także opracować specjalnymi narzędziami kształt kanałów. To pomaga usunąć ewentualne resztki zainfekowanej miazgi i bakterie oraz odpowiednio przygotowuje kanały do szczelnego ich wypełnienia. Ostatnim etapem leczenia kanałowego jest szczelne wypełnienie opracowanych kanałów oraz staranna odbudowa korony zęba, zapewniająca, iż bakterie z jamy ustnej nie będą mogły ponownie dotrzeć w głąb zęba. 

Dlaczego tak ważne jest leczenie usunięcie zainfekowanej miazgi z zęba oraz skrupulatnie przeprowadzone leczenie kanałowe?

Każdy ząb osadzony jest w zębodole, przez co miazga zęba ma bezpośredni kontakt z okolicznymi tkankami, w tym z kością. Miazga kontaktuje się między innymi poprzez wierzchołek korzenia, gdyż to przez niego do zęba wchodzą naczynia krwionośne i nerwy. Dlatego chora, zainfekowana miazga, może doprowadzić do szerzenia się zakażenia do innych tkanek, np. tkanek okołowierzchołkowych. W okolicy okołowierzchołkowej mogą tworzyć się różne zmiany, między innymi ropnie, które są siedliskiem bakterii i ich toksyn niebezpiecznych dla naszego organizmu. Szczególnie niebezpieczne jest to dla osób z obniżoną odpornością lub chorobami ogólnoustrojowymi, a także dla osób, u których planowane są ciężkie operacje. Zmiany takie mogą być ogniskiem zakażenia dla odległych organów, gdyż okolica szczęki i żuchwy jest bardzo dobrze ukrwiona, przez co bakterie i ich toksyny mogą z krwią krążyć po odległych narządach.